ابن تيميه نشان داديم ، بسيار تعجب كرد و گفت : تعجب مىكنم ، احمد در نزد من مرد بزرگى است ، اما نمىدانم اين گفتار اوست يا معنى گفتار اوست ؟ همو گويد : چه تعجبى در اين گفتار است ، در صورتى كه از احمد براى ما نقل شده است كه جامهء شافعى را شسته و آبش را خورده است . « 1 » وقتى كه او به اهل علم تا اين اندازه احترام كند ، پس معلوم است كه نسبت به صحابه و آثار انبياء عليهم السّلام چگونه احترام خواهد نمود ؟ و چه نيكو سروده است مجنون ليلى : - از ديار ليلى مىگذرم ، اين ديوار و آن ديوار را مىبوسم . - علاقهء به ديار ليلى دلم را تسخير نكرده ، آن كسى كه در آن سكونت دارد ، مرا مفتون خود ساخته است . 8 - خطيب ابن حمله نقل كرده است كه عبد اللّه بن عمر ، رضى اللّه عنهما ، دست راستش را روى قبر شريف مىگذاشت « 2 » و بلال نيز رويش را روى آن مىنهاد . در كتاب العلل و السؤالات از عبد اللّه بن امام احمد ديدم كه پس از روايتى كه قبلا از ابن جماعه نقل شد ، آورده است : شكى نيست كه محبت زياد ايجاب مىكند كه در آن اذنى باشد ، و مقصود از آن احترام و تعظيم است و مردم از لحاظ مراتب در اين‌باره با هم مختلفند ، چنان كه در زمان حيات پيامبر در اين‌باره مختلف بودند ؛ بعضى هنگامى كه او را مىديدند ، بدون اختيار به سويش مىشتافتند و برخى ديگر لحظاتى درنگ مىكردند ، آنگاه شرفياب مىشدند و هركدام در جايش درست است . « 3 » 9 - شيخ مشايخ شافعىها ، شافعى كوچك محمد بن احمد رملى ( م 1004 ) در شرح المنهاج گفته است : مكروه است كه روى قبر سايبان قرار داده شود و تابوتى كه روى قبر قرار دارد ، بوسيده و يا لمس شود ، و بوسيدن اعتاب مقدسه ، هنگام دخول براى زيارت اوليا نيز مكروه است . البته ، اگر قصد تبرك داشته باشند كراهت ندارد ، چنان كه مرحوم

--> ( 1 ) . مناقب احمد 455 ؛ البداية و النهاية : 10 / 331 . ( 2 ) . و در الشفاء قاضى آمده است : ديده شده كه ابن عمر دستش را جاى نشيمنگاه رسول خدا روى منبر گذاشته و آن را به صورتش ماليده است . ( 3 ) . وفاء الوفاء ، سمهودى : 2 / 444 .